Hoe zet je #Apache #error logs uit in Windows?

Samenvatting

Doordat Apache te veel errors logt loopt je harde schijf vol. In dit artikel wordt uitgelegd hoe je kan voorkomen dat Apache errors logt.

Procedure

  1. Stop de Apache service
  2. Navigeer naar <Apache Folder>\conf\ en open de httpd.conf
  3. Zoek naar de regel die begint met ErrorLog
  4. Verander de opslag locatie in c:\nul
  5. Sla de aanpassingen op
  6. Herstart de Apache service

Hoe werkt dit?

NUL in windows is een virtueel pad. het is niet mogelijk om een bestand genaamd NUL te creëren binnen Windows. Dit werkt op elke windows versie vanaf XP. Het werkt eigenlijk hetzelfde als /dev/null in Linux.

Read more

#illustratie en #verhaal – #olifant en de #walvis

Polly de olifant was één van de vriendelijkste dieren in de jungle. Elke dag blies ze kusjes naar de apen, haalde fruit uit de hoogste bomen voor de kleine dieren, en ze maakte muziek met haar familie. Polly lachte altijd en iedereen werd vrolijk van haar. Ze gaf iedereen knuffels en maakte altijd zoveel mogelijk nieuwe vrienden.

Op een dag liep ze langs het water met haar moeder. De zon scheen fel, waardoor het water mooi glinsterde. In de verte zag Polly een blauwe walvis water spuiten. De walvis zag er uit alsof ze alleen was, en Polly beviel dat maar niets. “Moeder, hoe komt het dat die walvis helemaal alleen is? Heeft ze geen familie?” vroeg Polly.

Haar moeder keek d’r aan en glimlachte. “Ik weet zeker dat er niets aan de hand is. Haar familie is vast in de buurt. Misschien vindt ze het gewoon leuk om alles te verkennen net als jij!” De moeder liep terug naar de kudde, Polly en haar nieuwsgierige gedachten achter latend. Polly kon haar ogen niet van de walvis afhouden. Ze wilde graag naar de walvis toe, maar ze kon nog niet zwemmen.

Polly stak haar voet in het water, en rilde, “Dat is veel te koud, zelfs als ik wel kon zwemmen!” Polly keek rond terwijl ze zich op het hoofd krabde met haar slurf. “Er moet een manier zijn om haar te bereiken zonder te zwemmen.” Na een paar minuten gaf ze het fronsend op, teleurgesteld dat ze de walvis nooit zou bereiken. Plotseling spoelde er een boomstam aan. Het was tien keer zo groot als Polly’s kleine slurfje. Ze rekte zich uit en kon de stam net bereiken met haar slurf. Ze worstelde om het te grijpen.

Haar moeder kwam en trok de stam het land op. “Alsjeblieft liefje. Waar heb je dit voor nodig?”

“Ik ga een vlot bouwen zodat ik met de walvis kan praten. Ik wil weten of het goed gaat met d’r.”

Haar moeder lachte vriendelijk en riep de andere olifanten om te helpen met het bouwen van een vlot. Ze bonden het samen met lianen en ze gaven haar een stevige stok om als roeispaan te gebruiken. “Bedankt allemaal! Kunnen jullie me alsjeblieft nog een zetje geven?”

De olifanten duwden haar het water in en Polly peddelde met haar stok. Ze bereikte de walvis die net even kopje onder ging, en daarna een harde straal water wegspoot toen ze weer boven kwam. “Hallo,” zei Polly zachtjes.

“Ahh!” schreeuwde de walvis. “Wie ben jij?”

“Het spijt me. Ik wilde je niet laten schikken,” sprak Polly, “Mijn naam is Polly. Hoe heet jij?”

“Ik ben Mona,” zei de walvis.

“Hallo Mona, je ziet er een beetje droevig uit. Is er iets mis?”

“Mijn familie zei dat ik hier moest wachter terwijl zei eten gingen zoeken. Ik heb al een tijdje niets meer van ze gehoord en ik begin me een beetje zorgen te maken.”

“Ik weet zeker dat ze in orde zijn!” Zei Polly vol vertrouwen, “Wil je misschien wat gezelschap terwijl je wacht?”

“Graag!” Zei Mona met een grote glimlach. “Zullen we doen wie het eerste op de bodem van de zee is?”

“Um… Dat kan ik niet. Olifanten kunnen niet onder water ademen zoals jij. En ik kan niet zwemmen. Als je dan niet met me wilt spelen is dat ook goed hoor.” Polly peddelde langzaam achteruit en liet haar hoofd hangen.

“Doe niet zo raar!” zei Mona, “Je hoeft toch niet in het water te zijn om lol te hebben. Je mag op mijn rug!”

“Doe ik je dan geen pijn?”

“Je bent een kleine olifant en ik een grote walvis. Ik ben nog niet volwassen, maar veel sterker dan je zou denken! Ga je mee?”

“Ja graag!” riep Polly.

Ze sprong bij Mona op d’r rug en Mona spetterde water op d’r. Ze zwom rondjes en Polly moest hard lachen. Ze vroeg Polly om bij haar blaasgat te gaan staan en ze spoot een krachtige straal water er uit waardoor Polly hoog de lucht in vloog en weer naar beneden kwam toen de straal kleiner werd. “Hee kijk!” zei Mona.

Polly keek omlaag en zag dat er een groep walvissen kwam aanzwemmen. “Je familie is terug!” Polly klom weer op haar vlot zodat Mona haar familie kon begroeten. Ze vond het prachtig om te zien hoe gelukkig ze was. Polly begon terug te roeien en Mona zwom om haar in te halen.

“Waar ga je heen? Ik dacht dat we aan het spelen waren!”

“Dat was zeker leuk!” zei Polly, “maar ik moet terug gaan. Het is bijna donken, en jij kan wel wat tijd met je familie gebruiken.”

“Okee, kunnen we dan morgen weer spelen? Dan zien we elkaar hier weer!”

“Absoluut!” sprak Polly enthousiast, en de twee dieren gingen terug naar hun familie, uitkijkend naar de komende dagen en de avonturen die ze samen gaan beleven.

Read more