Wat betekent 4:4:4 of 4:2:0 nu eigenlijk?

Wanneer je een digitaal video bestand hebt, zoals een MP4, dan wordt een pixel opgebouwd uit 2 delen Luma en Chroma. Luma geeft de brightness van de pixel aan in percentages en chroma geeft de kleur aan van de pixel in YUV. YUV is de manier waarop een kleur wordt opgebouwd, RGB is een andere methode om kleuren mee op te bouwen. RGB wordt meestal voor afbeeldingen gebruikt, terwijl YUV meestal de standaard is voor video.

Subsampling is een compressie techniek waarbij er een groep van pixels word genomen, en in deze groep krijgen alle pixel afhankelijk van het type subsampling een bepaalde chroma waarde. In feite krijgen alle pixels in het groepje dus dezelfde kleur, het enige verschil tussen de pixels is dan de brightness.

De opbouw van de subsampling is als volgt J:a:b. Een subsample bestaat altijd uit 2 rijen. J geeft het aantal pixels in een rij aan. De a en de b zijn elk een rij.

De getallen bij a en b geven aan hoeveel pixels per rij hun eigen chroma data krijgen. Dus bij 4:2:2: delen de eerste 2 pixels op rij a dezelfde chroma data en de laatste 2 pixels in die rij delen dezelfde chroma data. Oftewel de eerste 2 pixels op die rij hebben dezelfde kleur, en de laatste 2 pixels in de rij hebben dezelfde kleur. Dir gebeurt ook bij rij b.

Wanneer het laatste getal 0 is, dus bij 4:2:0 bijvoorbeeld, krijgt rij b geen eigen chroma data, maar moet deze data delen met de pixels van de rij er boven.

Lage chroma subsampling waardes (alles minder dan 4:4:4) is meestal de oorzaak van het zaagtand effect dat je ziet wanneer je een chroma key (de greenscreen) gebruikt in een video opname.

Onderstaande video van Ask Alex legt ook haarfijn uit hoe dat chroma subsampling nu eigenlijk werkt